آب دهن

( آب دهن ) ( اسم ) آب دهان ( بهم. معانی ) یا آب دهن پس دادن. آب دهن بسیار خارج کردن بی اختیار آب دهن بیرون ریختن.

آب‌دهن
آب دهان.

💡 به سوز دل مددی بر زبان، که رخنه دل به خون گرم نه ز آب دهن شود پیوند

💡 لب نانی که بآب دهنت گردد تر شهد دریوزه کند زآن لب نان شیرینی

💡 خشکی زاهد به صد دریا نگردد برطرف نیست ممکن، گردد از آب دهن مسواک سبز

💡 بگفتا کزین مؤمن آب دهن بود غازهٔ روی ایمان من

💡 به غیر چشمهٔ حیوان کرا رسد گفتن حکایت لب لعل تو را به آب دهن

💡 سرچشمهٔ حیوان به هزار آب دهن شست و آنگاه حدیث لب لعلت به زبان برد