آب خوری

( آبخوری ) آبخوری. [ خوَ / خ ُ ] ( اِ مرکب ) ظرف آب خوردن. مشربه. آبخواره. آبخور. || شارب ( موی سبلت ). || نوعی از دهنه اسب که هنگام آب دادن بر دهان او زنند.

( آبخوری ) (خُ ) (اِمر. ) ۱ - لیوان. ۲ - شارب، سبیل. ۳ - نوعی از دهنة اسب که هنگام آب دادن بر دهانش زنند.

( آبخوری ) ۱. ظرف بلوری یا فلزی که با آن آب می خورند، لیوان، آب جامه.
۲. موی سبلت.
۳. نوعی دهنۀ اسب.
۴. جایی یا دستگاهی در اماکن عمومی که برای خوردن آب تعبیه شده است.

( آبخوری ) ( اسم ) ۱ - ظرفی فلزین یا بلورین که با آن آب خورند آبخوره. ۲- آبخور آبشخور. ۳ - شارب موی سبلت موی سبیل. ۴ - نوعی از دهن. اسب که هنگام آب دادن بر دهانش زنند.
ظرف آب خوردن
ظرف بلوریافلزکه با آن آب میخورند، لیوان، آبجامه، به معنی موی سبلت، نوعی از دهنه اسب

💡 آتش به جان او مزن از باد کبر و عجب ای آنکه همچو آب خوری نان کارگر

💡 گر نقل و کباب و بادهٔ ناب خوری میدان که به خواب در، همی آب خوری

💡 آن چنان شیر علم سر بفرازد که مثل گوئی از چشمه خورشید کند آب خوری