آفرین کردن

( آفرین کردن ) ( ~. کَ دَ ) (مص ل. ) ۱ - طلب آمرزش کردن، آمرزش خواستن.۲ - تعریف کردن، ستودن.

آفرین‌کردن
ستایش کردن، تحسین کردن.
طلب آمرش کردن، آمرزش خواستن. تعریف کردن، ستودن.

💡 داد تا بر وی آفرین کردند با تن کشتگان دفین کردند

💡 و پیادگان بدان قوّة ببرج بررفتن‌ گرفتند بکمندها، و کشتن کردند سخت عظیم، و آن ملاعین هزیمت شدند و غلامان و پیادگان باره‌ها و برجها را پاک کردند از غوریان و بسیار بکشتند و بسیار اسیر گرفتند و بسیار غنیمت یافتند از هر چیزی. و پس از آن که حصار ستده آمد، لشکر دیگر اندر رسید و همگان آفرین کردند که چنان حصاری بدان مقدار مردم ستده شده بود.

💡 جهانیان بشنیدند و آفرین کردند زهی نزاری قلّاشِ رندِ عاشقِ مست

💡 هر کجا مطرب ز نظم محتشم خواند این غزل آفرین کردند بر طبع سخن پرداز او

💡 چو دیدند آن دو مه را هر دو بی شک به ایشان آفرین کردند یک یک

💡 خطاب طلعت تو نامه زمین کردند فرشتگان همه بر رویت آفرین کردند