ابلاء

💡 ذلِکُمْ ای ذلکم الامر و البیان من القتل و الرّمی و الابلاء الحسن، وَ أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ ای و اعلموا أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ کَیْدِ الْکافِرِینَ و قیل: ذلکم ای فعل اللَّه الذی شاهدتموه. و یجوز ان یکون خبر مبتداء محذوف، ای الامر ذلکم وَ أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ کَیْدِ الْکافِرِینَ بابطال حیلهم و إلقاء الرعب فی قلوبهم و تفریق کلمتهم و نقض ما ابرموا. قراءت حجازی و ابو عمرو موهّن بتشدید است و تنوین، باقی بتخفیف و تنوین خوانند، مگر حفص که وی موهن کید الکافرین باضافت خواند، و معنی همه یکسان است.

💡 در باورهای مذهبی، سختی‌ها و گرفتاری‌های زندگی اغلب به عنوان ابلاء و آزمونی برای سنجش میزان ایمان و صبر انسان در برابر مشیت الهی تلقی می‌شوند.

💡 نویسنده در این رمان، با قرار دادن شخصیت اصلی در موقعیت‌های بسیار دشوار، نوعی ابلاء برای او ایجاد می‌کند تا ماهیت واقعی شخصیتش آشکار شود.

💡 بسیاری از فلاسفه معتقدند که ابلاء و چالش‌های فکری، ابزاری ضروری برای رشد عقلانی انسان و رسیدن به درک عمیق‌تر از حقایق جهان هستند.