اسکیمو

اسکیمو. [ اِ م ُ ] ( اِخ ) نام اقوام و طوایفی است که در شبه جزیره ای واقع در انتهای شمالی آمریکا و موسوم به گروئنلاند و نیز در جزائر اطراف قطب شمالی و شبه جزیره آلاسکا در قطعه لابرادور و نواحی بین خلیج هودسن و تنگه برینگ و دیگر نقاط همجوار با این مواضع مسکن دارند. و هر یک از این اقوام و طوایف مختلفه را اسمی مخصوص است و کلمه اسکیمو در بین خود آنها معروف نیست بلکه همسایگان یعنی بومیان اهالی اصلیه آمریکای شمالی کلیةً آنان را «اسکیمو» یعنی «گوشت ِ خام خواران » نامیده اند. طوایف مزبور هر یک با زبانی خاص تکلم می کنند و در بین این السنه مختلفه مشابهت و مناسبت تام هست. و از حیث سیما و اخلاق و اطوار تفاوتی در بین آنها مشاهده نمی شود. و بالاپونها، سامویدها یا کوت ها و اقوام یوکاگیر و چوکجی که در سواحل واقع در اطراف قطب شمال یعنی کنارهای روسیه و سیبری می باشند، مشابهت دارند، و کلمه اسکیمو را گاهی از روی تعمیم به همه آنان اطلاق می کنند. از حیث شکل و سیما، قد آنان کوتاه، رنگ اسمر، چشمان و مویها سیاه، ریش تنک، استخوان گونه ها برآمده، بینی بسیار کوچک و پهن، حدقه چشم گود و پیشانی تنگ می باشد، جامه و تن آنان بسیار شوخگن، نیم تنه و شلوارمانندی از پوست سگ آبی دارند واز همین پوست چکمه می دوزند. مساکن آنان دائماً از برف و یخ مستور می باشد. گاهی مسکنی در اندرون خاک بنامی کنند و گاهی هم نوعی از کلبه های برفی بوجود می آورند و اندرون آنها را با پوست سگ آبی مفروش می سازند ودر ظرفی معمول از سنگ روغن ماهی ریخته و فتیله بزرگ از خزه ها و گیاههای دریایی در آن گذاشته می سوزانندو به این وسیله هم کلبه ها روشن و هم خودشان گرم می شوند و ضمناً کار پخت و پز آماده میشود و عمده مایه ٔزندگی آنان ماهی است. در میان یخها روزها را به انتظار صید به سر می برند و ماهیهای بسیار بزرگ شکار کرده به حد و مقدار وافر می خورند و بقیه را روی فتیله چراغ خشکانیده برای زمستان سخت و شبهای طولانی قطبی که چندین ماه ادامه دارد ذخیره می کنند و از پوست و استخوان های ماهی وال نوعی زورق تنگ و دراز موسوم به «کَیاک » که بسیار سبک است می سازند و هنگام تصادف با یخ آنها را به دوش گرفته به آن طرف یخ می رسانند و یک نوع زورق بزرگ مسمی به «اومیاک » نیز دارند که سی - چهل تن در وی می گنجد و در موقع لزوم جهت حمل و نقل سانکه یعنی ارابه کوچک خود ( مخصوصاً جنوب نشینان ) از مرال که نوعی از اوعال است استفاده می کنند و اکثر آنان این بار را به گردن سگها می گذارند. در صید ماهی و شکار بسیار ماهرند و طاقت چند روز گرسنگی نیز دارند و در بند تهیه و ذخیره برای آتیه نیستند و اخلاقاً مردمانی حلیم و سلیمند و هیچ نوع حکومت و رئیس و مرئوسی در میان آنان نیست، و با این وصف جنگ و جدالی در میان آنها دیده نمی شود و کاری با کار دیگران هم ندارند.دین و آیین آنان عبارت است از اعتقاد به جن و سحر و رئیس روحانی را «کقو» نامند. وی مدعی اخبار از غیب به الهام می باشد و اورادی برای بطلان سحر و خنثی کردن اعمال جن میخواند و می دمد. گرچه دائره انتشار این قوم بسیار وسیع است با این حال در نتیجه سرما و کمیابی آذوقه عده آنان از سی هزار تن تجاوز نمی کند.

(اِ مُ ) [ فر. ] (اِ. ) ۱ - هر یک از مردمان ساکن شبه جزیرة آلاسکا، گروئتلند و جزایر اطراف قطب شمال. ۲ - نوعی بستنی یخی.

۱. هریک از مردمان ساکن جزایر قطب شمال، آلاسکا، و گروئلند.
۲. نوعی بستنی

نام طوایفی است که در شبه جزیره آلاسکا وجزایر اطراف قطب شمال وخلیج هودسن واطراف تنگه برنگ سکونت دارند وبیشتر از شکار وصید ماهی امرار معاش می کنند.
نوعی بستنی.

اسکیموها مردمانی هستند که در سرزمین های قطب شمال زندگی می کنند. اسکیموها از قومی قدیمی تر به نام پیوژنی ها نشأت گرفته اند. [ نیازمند منبع] بسیاری از اینوئیت ها، بومیان آلاسکا، مردمان یوپیک و آلیوت ها انتساب واژه اسکیمو به خودشان را توهین آمیز ( تحقیرآمیز ) و نوعی تحمیل استعمارگونه می دانند و ریشه شناسی این واژه در میان آنها مورد مناقشه است. به همین منظور، دولت های کانادا و ایالات متحده اقداماتی را انجام داده و تدابیری اتخاذ کرده اند تا استفاده از اصطلاح اسکیمو را در اسناد رسمی و دولتی متوقف نمایند هر چند، این واژه هنوز به طور کامل حذف نشده است. کانادا به طور رسمی از اصطلاح اینوئیت برای توصیف بومی های کانادا استفاده می کند که در بخش های شمالی این کشور حضور دارند و جزو متی ها یا اقوام اولیه کانادا محسوب نمی شوند.
آن ها زردپوست با چشمانی کشیده ( بادامی )، صورتی پهن و اندامی کوتاه و پهن با دست و پایی کوتاه تر از معمول دارند. چنین اندامی به آن ها کمک می کند تا در شرایط سرد و سخت آب و هوایی قطب شمال گرم بمانند.
اسکیموها در گذشته های دور، فقط از لباس هایی از پوست خز استفاده می کردند. بعضی از آنها در تابستان درون چادر زندگی می کردند. آن ها تیر و کمان و نیزه می ساختند و خوک آبی، نهنگ، ماهی، پرندگان دریایی کوچک و گوزن قطبی شکار می کردند. اسکیموها روی قایق های پارویی از جنس پوست و کرجی هایی به نام کایاک سوار می شدند و از سگ های قطبی برای کشیدن سورتمه استفاده می کردند.

هر یک از مردمان ساکن شبه جزیرة آلاسکا، گروئتلند و جزایر اطراف قطب شمال.
نوعی بستنی یخی.

💡 آلیوت (روسی: Алеу́ты) که معمولاً در زبان داخلی اسکیموهای آلوت اونانگان (گویش شرقی)، اونانگاس (گویش غربی)، خوانده می‌شود و Унаңан (اوناگاکس مفرد یعنی "مردم")، این زبان بومیان جزایر آلیوتیان است. هر دو بومیان آلیوت و جزایر ایشان بین ایالت آلاسکا و بخش اداری روسیه در سرزمین کامچاتکا تقسیم شده‌اند.

💡 زبان‌های این خانواده که توسط اسکیموها بکار می‌روند در مناطق شمال کانادا، آلاسکا، شبه‌جزیره چوکچی، سیبری و گرینلند پراکنده‌اند. برخی از این زبان‌ها بیش از چند ده گویشور ندارند و برخی دیگر شمار گویشورانشان بیشتر است. این زبان‌ها در همسایگی زبان‌های بومی آمریکا، زبان انگلیسی رایج در کانادا و آلاسکا، زبان روسی و زبان دانمارکی قرار داشته و تأثیراتی از این زبان‌ها بویژه از نظر وام‌واژه پذیرفته‌اند.

💡 مردم آلیوت به زبان اوناگام، که زبان اصلی آلیوت‌ها می‌باشد صحبت می‌کنند، علاوه بر این در ایالات متحده و روسیه به انگلیسی و روسی نیز صحبت می‌کنند. زبان آلیوت در ایالات متحده هر ۱۵۰ نفر و در روسیه هر ۵ نفر به زبان آلیوت صحبت می‌کنند. این زبان خاص اقوام اسکیمو-آلیوت است و شامل سه گویش است که شامل گویش آلیوت شرقی است که مناطق شوماگین، فاکس و جزیره پریبیلوف و آتکان با این گویش صحبت می‌کنند.

💡 سازمان ملل متحد با صدور قطعنامه‌ای نسبت به آنچه تداوم ارعاب، سرکوب و تعقیب مدافعان حقوق بشر، مخالفان سیاسی، اقلیتهای قومی و مذهبی و دیگر گروهها در ایران خوانده‌است، جمهوری اسلامی را محکوم کرد. گفتنی است، در پاسخ جمهوری اسلامی خواستار بررسی رفتار دولت کانادا با بومیان و ساکنان اولیه این سرزمین، یعنی سرخ‌پوستان و اسکیموها شد. بی‌بی‌سی فارسی

💡 بعضی از قبیله‌های سیاه‌پوست گینه، در آفریقا، گوشت انسان می‌خوردند و برای تهیه آن به قبیله‌های دیگر حمله می‌کردند و اسیر می‌گرفتند. اسیران را، مانند گاو و گوسفند، می‌چراندند تا پروار شوند. اسکیمو‌ها نیز هنگام دست نیافتن به هیچ گونه ماده غذایی گوشت انسان می‌خوردند.