آذینه

( آذینه ) آذینه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) آدینه.
اذینه. [ اُ ذَ ن َ ] ( ع اِ مصغر ) مصغر اُذُن. گوش خرد. گوشک.
اذینه. [ اُ ذَ ن َ ] ( اِخ )وادیی است از وادیهای جهت قبلیة. ( معجم البلدان ).
اذینه. [ اُ ذَن َ ] ( اِخ ) ابن سمیدع. نام یکی از ملوک عمالقه شوهرزنوبیا ( یا زینب ) و او در اواسط مائه سوم حکمران تدمر بود. و با مدد رومیان دو بار بر سپاهیان شاپور ذوالأکتاف غالب آمد و سپس به تحریک زن خویش زنوبیا به رومیان اعلان جنگ کرد و هم باز به تفتین زنوبیا بدست پسر یا خال او بقتل رسید. ( از قاموس الأعلام ترکی ).

گوش خرد

(گاهشماری): آدینه، جمعه.
مترداف کمه، کمِت هست در زبان فارسی، که همراه با علامت سؤال یا پرسشی است. آزینه. آذینه گَنهَ گَتِرِم؟ کمِته باز هم بیارم؟

💡 چهل فرسنگ آذینها ببستند همه جایی به می خوردن نشستند