تعارفات

💡 قربانت شوم نه مرکب دارم و نه قلم، نه دل انشا سازی نه دست املا طرازی، نه حواسی درست، نه حضوری صافی. در این صورت چه توان نگاشت، و به کدام وسیلت سرایر دل که روانش همدم و زبانش محرم نیست در میان گذاشت؟ بر فرض محال که روان در نگارش یاری و بنان در گزارش دستیاری کرد، آنچه تعارفات مترسلان است و تکلفات متعلقان گفته خواهد شد و چهره مراد در پرده کتمان نهفته خواهد ماند، بیت:

💡 به شکراین که از دامی چنین رمیده و بمقامی چنان رسیده که از تواتر خدام اعتاب همایون وتوالی تعارفات روزافزون دایم در عیش و نشاط و پیوسته در حرمت و انبساط هستند، از کار متوقفین این ولاغافل نماند و من بعد ما جائک من العلم لوازم حس عمل عاطل نگذارد؛ از عرض مصالح دین و دولت خاموش نگردد و تدبیر مهام این سرحد را فراموش نکند، شرفیابی خود را با محرومی بسنجد و بحکم و انصاف از نقش احکام ما نرنجد.

💡 امیدوارم که در قم وکاشان وشهرهائی که عرض راه است از تعارفات و گرمی وخوش زبانی که خرجی ندارد و مایة امتنان میشود مضایقه نشود؛ استقبال او را هم قدری خوب تر قرار بدهید؛ منزل ومکانش را البته خوب خواهید فرمود، هر روزه تا آنجاست التفاتی، یادبودی از شما باو بشود بسیار خوب است.

💡 در فرهنگ ایرانی، تعارفات اجتماعی نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری روابط بین افراد ایفا می‌کند و گاهی باعث می‌شود گفتگوها طولانی‌تر از حد معمول شود.

💡 او همیشه سعی می‌کند در جلسات رسمی، از تعارفات بیهوده پرهیز کند تا بتواند مستقیم به اصل مطلب و موضوع اصلی بحث بپردازد.

💡 با وجود اینکه ما دوستان صمیمی هستیم، اما گاهی اوقات در محیط‌های کاری باید از تعارفات بیش از حد خودداری کنیم تا حرفه‌ای به نظر برسیم.