اجتهاد به معنای تلاش علمی و فکری در جهت استنباط احکام شرعی از منابع دینی است. این فرآیند به ویژه در فقه اسلامی اهمیت زیادی دارد، زیرا به فقها و دانشمندان اجازه میدهد تا با توجه به تغییرات زمان و مکان، به نوآوری در استنباط احکام بپردازند. اجتهاد به عنوان یک اصل کلیدی در اسلام، به معنای جستجوی حقیقت و پاسخ به سوالات دینی از طریق تفکر و تحلیل عمیق میباشد. فقها با استفاده از منابع اولیه مانند قرآن و سنت، به بررسی و تحلیل مسائل جدید میپردازند. این عمل نیازمند آگاهی از زبان عربی، علوم اسلامی و شرایط اجتماعی است. اجتهاد نه تنها به حفظ دین و شریعت کمک میکند، بلکه موجب پاسخگویی به نیازهای روز جامعه نیز میشود. در واقع، اجتهاد به عنوان ابزاری برای انطباق دین با زندگی معاصر، نقش بسزایی در تداوم حیات دینی دارد و میتواند به بهبود فهم عمومی از آموزههای اسلامی کمک کند.
اجتهاد
لغت نامه دهخدا
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
۲. (فقه ) استنباط مسائل شرعی از قرآن، احادیث، و اخبار.
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) جهد کردن کوشیدن. ۲ - مجتهد بودن کوشابودن. ۳- رائ ی صواب جستن. ۴ - ( اسم ) جهد سعی کوشش. ۵ - استادی. ۶ - استنباط مسایل شرعی بقیاس از کلام الله و حدیث و اجماع بشرایطی که در کتب شرعی ثبت است.
جملاتی از کلمه اجتهاد
اجتهاد اندر زمان انحطاط قوم را برهم همی پیچد بساط
صبح آخر محضرت بهر طلوع مهر جود پایه اول ز معراج کمالت اجتهاد
مر ترا ای هم به دعوی مستزاد این بدستت اجتهاد و اعتقاد