فرهنگ معین
( آنالوگ ) (لُ ) [ فر ] (ص. ) ویژگی سیگنال یا دستگاهی که با کمیت هایی سروکار دارد که پیوسته تغییر می کند. مق. دیجیتال.
( آنالوگ ) (لُ ) [ فر ] (ص. ) ویژگی سیگنال یا دستگاهی که با کمیت هایی سروکار دارد که پیوسته تغییر می کند. مق. دیجیتال.
آنالوگ. آنالوگ (analog)
(یا: قیاسی) دستگاه یا سیگنالی که قدرت و مقدار ولتاژ یا صدا در آن، به جای این که به صورت ناپیوسته تغییر کند (مثلاً از صفر به یک یا بالعکس)، به طور پیوسته تغییر می کند. سوئیچ فوری با نور ضعیف نمونه ای از یک دستگاه آنالوگ است زیرا تنظیمات آن را نمی توان به صورت مطلق انجام داد.
(برق): ویژگی سیگنال یا دستگاهی که با کمیتهایی سروکار دارد که پیوسته تغییر میکنند. مقابل دیجیتال.
💡 این دارو از لحاظ شیمیایی، آنالوگ همان آنزیمی است که بیماران مبتلا به پومپه، دچار کمبودش هستند و «آنزیم آلفا گلوکوزیداز» نام دارد.
💡 ابزار اندازهگیری ولتاژ، ولتمتر است. ولتمتر آنالوگ مانند ابزارهای سیمپیچ متحرک دیگر، با اندازهگیری جریان گذرنده از یک مقاومت مشخص، که مطابق قانون اهم با ولتاژ دو سر مقاومت متناسب است، کار میکند.
💡 سیسیدی قلب دوربینهای نظارت تصویری است. سیسیدی یک فناوری آنالوگ است که تصاویری بسیار شفاف و با رزولوشن بالا را ارائه میدهد و در نور کم هم تصاویر بسیار خوبی نمایش میدهد و کمی بیشتر از حسگرهای سیماس برق مصرف میکند (در حدود ۹ تا ۱۲ ولت).
💡 ممکن است آنالوگهای ساختاری از نظر شیمیایی بسیار شبیه باشند اما میتوانند از دیدگاه فیزیکی، بیوشیمیایی و دارویی بسیار متفاوت باشند.