آزرده

💡 عشق ارنه فسون سازد گوید که زلیخا را یعقوب دل آزرده زیبا پسری دارد

💡 او در شغل خود چندان موفق نبود و نزد شاگردانش محبوبیتی نداشت و فقر و مرگ عزیزان او را آزرده بود ولی زندگی خانوادگی آرامی داشت. او به نوشتن شعر ادامه می‌دهد و در محافل سه شنبه خیابان رم یا خانه ییلاقی خود در ولون نزدیک فونتنبلو هم چنان با هنرمندان ملاقات می‌کند. مرگ او نیز در ۵۶ سالگی در همین خانه می‌رسد.

💡 پرستو که از رفتار الک، آزرده شده‌است، در پشت پرده‌ها به او یورش می‌برد اما به شکل تصادفی مجموعه‌ای از لوازم آویزان‌شدهٔ صحنه را آزاد می‌کند و پایش در یک طناب، گیر می‌کند. کمی بعد، او به بالا کشیده می‌شود و هنگامی که طناب دور پایش شل شد، آغاز به افتادن می‌کند و در معرض خطر له شدن توسط وسایل صحنه و همچنین یک پیانو قرار می‌گیرد.

💡 همی ترسم شود آزرده آن تن ور نه می گفتم تو را هر شب درون دیده من خوابگه بادا

💡 آن خبرنگار نادان، که بر اساس شنیده‌هایش، پیش فرضهایی را در ذهن خود ساخته بود، با طرح اتهاماتی نظیر سرقت ادبی و این‌که یغما کتاب یا دیوان کهنه‌ای پیدا کرده و اشعاری را بتدریج از آن بر می‌دارد و به نام خودش منتشر می‌کند چنان روح سرکش، آزاد و متلاطم یغما را آزرده بود که یغما او را با تندی از خود رانده بود.

💡 او با چهره‌ای آزرده و نگاهی غمگین از محل حادثه فاصله گرفت، در حالی که تمام تلاش خود را برای کمک به آسیب‌دیدگان انجام داده بود.

💡 شنیدن خبرهای ناگوار و شنیدن انتقادات بی‌جا از سوی دیگران، باعث شد که او برای مدتی طولانی احساس آزرده بودن و ناراحتی عمیق داشته باشد.

💡 شاعر با کلمات بسیار زیبایی، احساس آزرده بودن قلب خود را در مواجهه با بی‌عدالتی‌های دنیای مدرن و بی‌رحم به تصویر کشیده و بیان کرده است.