اکثار

اکثار. [ اِ ] ( ع مص ) افزودن. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). || بسیارمال کردن. ( دهار ). بسیارمال گردانیدن. ( یادداشت مؤلف ) ( المصادر زوزنی ). || بسیار گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( از اقرب الموارد ). بسیار کردن. ( غیاث اللغات ) ( المصادر زوزنی ). || بسیارمال شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( المصادر زوزنی ) ( از اقرب الموارد ). || بسیار آوردن سخن و جز آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بسیار آوردن. ( از اقرب الموارد ). بسیار گفتن. ( دهار ) ( یادداشت مؤلف ) ( غیاث اللغات ): اختصار در سیاقت نظم اولی است از اطناب و اکثار. ( ترجمه تاریخ قم ص 183 ). || بر کردن خرمابن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). شکوفه بیاوردن خرما. ( تاج المصادر بیهقی ). شکوفه کردن و میوه آوردن خرما. ( یادداشت مؤلف ). || بسیار خوردن. ( غیاث اللغات ). || ( اِمص ) افزونی و زیادتی. ( ناظم الاطباء ). || افراط. ( ناظم الاطباء ) ( یادداشت مؤلف ). زیاده روی. زیاده روی کردن: اکثار در اکل. ( یادداشت مؤلف ).

( اِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) بسیار کردن، افزودن. ۲ - بسیار گفتن. ۳ - (مص ل. ) پرمایه شدن.

۱. زیاد کردن، افزودن.
۲. زیاده روی.

زیادکردن، افزودن، بسیار آوردن چیزی
۱ - ( مصدر ) بسیار کردن زیاد کردن افزودن. ۲ - بسیار گفتن. ۲ - ( مصدر ) پرمایه شدن.

بسیار کردن، افزودن.
بسیار گفتن.
پرمایه شدن.

💡 تفاوت نیستش با عبد غفار بجز اندر دوام غفر و اکثار