آهرمنی

( آهرمنی ) آهرمنی. [ هَِ م َ ] ( ص نسبی ) منسوب به آهرمن.
- کلمات آهرمنی؛ کلمات زشت و نیز آن کلمات که بجای کلمه های خوب آرند بقصد ایذاء و تخفیف و اهانت، مانند درائیدن و لاییدن به معنی گفتن.ترکیدن، بجای زادن. تمرگیدن، بجای نشستن یا خفتن. کپیدن و کپه مرگش را گذاشتن، بجای خفتن. کوته کردن، بجای زائیدن بسیار. گوربگور افتادن، بجای مردن. عر زدن، بجای گریه کردن. گورش را گم کردن، بجای رفتن. کوفت یا زهرمار کردن، بجای خوردن. جان بکن، بجای بده. گم شو، بجای برو. خفه شو، بجای مگوی و ساکت شو. خبر مرگت بیاید، بجای چرا دیر آمدی یا چرا دیر آیی.

( آهرمنی ) (هَ مَ ) نک اهریمنی.

منسوب به آهرمن، عمل یا ساخته شده توسط آهرمن، نک اهریمنی. هر آن چیز کان نز ره ایزدیست/ از آهرمنی گر ز دست بدست «فردوسی»

💡 چه دیدی ز من تا تو یار منی ز کردار و گفتار آهرمنی

💡 چنین داد پاسخ که آن دشمنی به طبعست و پرخاش آهرمنی

💡 با دو گمره همره آمد مؤمنی چون خرد با نفس و با آهرمنی

💡 که ایشان به رزم اندر از دشمنی برآرند کژی و آهرمنی

💡 بکشتی و تا بوده‌ای بدتنی نه از آدم از تخم آهرمنی

💡 چو از من گرفت ای سخن روشنی ز بد بسته شد راه آهرمنی