اشکفت

اشکفت. [ اِ ک َ ] ( اِ ) غار. ( جهانگیری ). غار و رخنه کوه و اصل درآن شکاف و شکافته بوده. ( انجمن آرای ناصری ). مغاره وغار و رخنه کوه. ( ناظم الاطباء ). شکفت:
برون آمد ز دروازه شتابان
نهاده روی زی اشکفت دیوان.( ویس و رامین ).
اشکفت. [ اِ ک ِ ] ( اِ ) عجب. ( جهانگیری ). عجب و آنرا شکفت نیز گویند و در مقام تعجب شکفتا نیز گویند مانند ای عجب و عجب او شکفتید یعنی در عجب افتاد و بر این قیاس شکوفیدن یعنی شکفته شدن و در شکفت ماندن و رشیدی شکوف بضم بمعنی شکافنده آورده چنانکه اسدی گوید:
قلا دید در لشکر افتاده توف
از آن پهلوان جمله صف را شکوف.
هم شیخ سعدی گفته:
که لشکرشکوفان مغفرشکاف
نهان صلح جستند و پیدا مصاف.( انجمن آرای ناصری ).و رجوع به شگفت و اشگفت شود.
اشکفت. [ اِ ک ُ ]( مص مرخم، اِمص ) شکفتن گل را گویند. ( جهانگیری ). شکفتن گل را گویند. شکفت و شکوفه و بشکوفه و اشکفیده واشکوفه مأخذش از اینجاست چون واو و فا تبدیل یابندبمعنی شکفته است. ( انجمن آرا ). باز شدن غنچه و گل.

(اِ کَ ) ( اِ. ) ۱ - شکاف، رخنه. ۲ - غار، کهف.

۱. شکاف.
۲. (صفت ) شکافته.
۳. شکاف و رخنه در زمین یا کوه.
۴. غار.

( مصدر اسم ) شکوف. گل و گیاه.
غار. غار و رخنه کوه و اصل در آن شکاف و شکافته بود. مغاره و غار و رخنه کوه.

شکاف، رخنه.
غار، کهف.

💡 اشکفت شاه سفلی، روستایی از توابع بخش باشت شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.

💡 پیش سریر سلطان استاده تاجداران چون ناشکفته لاله افکنده سر سراسر

💡 از اثر تبسّم غنچهٔ ناشکفته اش بلبل گلستان کند، نوگل من ادیب را

💡 اشکفت (سپیدان)، روستایی از توابع بخش همایجان شهرستان سپیدان در استان فارس ایران است.

💡 گل از صفا شکفد غنچهٔ دل از اشعار ز شعر گفتن و خواندن طلب کن اشکفتن

💡 در بالای اشکفت دوخُمرَه از زمان‌های قدیم درون زمین کار گذارده شده که آب باران در آن جمع می‌شود.