ابهام

ابهام. [ اِ ] ( ع اِ ) انگشت ستبر و کوتاه دست یا پا از جانب انسی. نر. انگشت نر. ( نصاب الصبیان ). شصت. شَست. بزرگ انگشت. انگشت بزرگ. نرانگشت. ( دستوراللغة ). سترگ. انگشت سترگ. ( مهذب الأسماء ) ( زمخشری ). اِشتو. ( مهذب الأسماء ). ج، اَباهم، اباهیم.
ابهام. [ اِ ] ( ع مص ) پوشیده گذاشتن. مجهول بگذاشتن. بسته کردن کار. ( زوزنی ). بسته کردن. پوشیدن. || پوشیده گفتن. || پیچیدگی. بستگی. پوشیدگی. تاریکی. || دور کردن و راندن کسی را از کار. || مجهول و مطلق و بی قید گذاشتن چیزی را. || بند کردن دَر. || بسیاربهمی شدن و بهمی ناک گردیدن زمین. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ) || ابهام امر؛ بسته و مشتبه شدن آن. || ابهام ارض؛ رویانیدن زمین گیاه بهمی را.

( اِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) پوشیده گذاشتن، پوشیده سخن گفتن. ۲ - (اِ مص. ) پوشیدگی، تاریکی. ۳ - (اِ. ) انگشت بزرگ، شست.

۱. مبهم بودن.
۲. پیچیده بودن.
۳. (اسم ) (ادبی ) در بدیع، به کار بردن کلماتی در نظم یا نثر که احتمال دو معنی متقابل داشته باشد، یعنی هم مدح باشد و هم ذم، مانندِ این شعر: ای خواجه ضیا شود ز روی تو ظلم / با طلعت تو سور نماید ماتم (رشیدالدین وطواط: حدائق السحر فی دقائق الشعر )، ذووجهین، محتمل الضدین.
٤. (اسم ) [قدیمی] انگشت شست.

انگشت بزرگ انسان، شست، انگشت نر، پوشیده گذاشتن، پوشیده سخن گفتن، پیچیده وغامض کردن سخن
۱ - ( مصدر ) پوشیده گذاشتن مجهول بگذاشتن بسته کردن کار پوشیده گفتن. ۲ - دور کردن و راندن کسی را از کار. ۳ - ( اسم ) پیچیدگی بستگی پوشیدگی تاریکی. ۴- ( اسم ) انگشت ستبر و کوتاه دست یا پا از جانب انسی انگشت نر انگشت بزرگ. شست جمع: اباهم اباهیم یا ابهام پا. انگشت شست پا.
پوشیده گذاشتن

{ambiguity} [زبان شناسی، مهندسی نقشه برداری] [زبان شناسی] وضعیت ناظر بر واژه یا جمله ای که بیش از یک معنی دارد [مهندسی نقشه برداری] عدد صحیح طولِ موج در فاصلۀ بین فرستنده و گیرنده متـ. عدد صحیح ابهام integer ambiguity

💡 گفتمش چیست میان دو لبت گفت که هیچ ای دلم برخی ابهام لب نوشش باد

💡 شد هویدا بعهد دولت تو چونکه برخاست از میان ابهام

💡 از خنصر چپ عقد ایادیت گرفته اطفال در آن عهد که ابهام مکیده