آواشناس

آواشناس
{phonetician} [زبان شناسی] متخصص آواشناسی

(زبان شناسی): زبان‌شناسی که به بررسی و نحوه تولید آواها و اندام‌های گفتار می‌پردازد.

💡 امروزه الفبای آوانگاری بین‌المللی شامل ۱۰۷ همخوان و ۳۱ واکه می‌شود. ۱۹ نشان دیگر نیز برای نشان دادن کشیدگی، تکیه، نواخت و آهنگ جملات به کار می‌روند. تمام این نشان‌ها در یک نمودار که توسط انجمن آواشناسی بین‌المللی در سال ۲۰۰۵ انتشار یافت قابل مشاهده می‌باشند.

💡 آواشناسی به عنوان یک رشته مطالعاتی نوپا و وابسته به‌طرز تفکر شخص باقی مانده و بدون هیچ تعریف علمی یا غیررسمی رسمی است. امروزه بیشتر به‌عنوان شاخه‌ای حاشیه‌ای از روان‌شناسی، آواشناسی یا سخن‌شناسی وجود دارد.

💡 او همچنین در کشورهای عربی در سراسر خاورمیانه شهرت دارد. او با عمرو دیاب خواننده مصری آهنگی به نام «آنا بهبک اکتار» ساخته‌است. او اغلب به دلیل تحصیلات پایین و شیوه بیان کلامی کمیک مورد انتقاد قرار می‌گیرد. در ۱۴ مارس ۲۰۱۰، تلویزیون آلفا، دیمیتریو را نهمین هنرمند زن برتر در دوره آواشناسی یونان (از سال ۱۹۶۰) رتبه‌بندی کرد.

💡 تکیه در آواشناسی، تأکیدِ داده‌شده به یک هجا از سخن که به‌وسیلهٔ تلفظِ شدیدترِ آن هجا صورت می‌گیرد «تکیه» نام دارد. در بسیاری از زبان‌ها، گاهی تفاوت محل تکیه در کلام منجر به تفاوت معنا می‌شود.

💡 به عبارت دیگر، در دانش آواشناسی، همخوان یک صدای گفتاری است که با بسته‌شدن کامل یا جزئی از مجرای صوتی فوقانی ایجاد می‌گردد. مجرای صوتی فوقانی به قسمتی از مجرای صوتی گفته می‌شود که بالاتر از حنجره قرار دارد.