باکفایت

باکفایت. [ ک ِ ی َ ] ( ص مرکب ) ( از با+ کفایت ) لایق. قابل. باوقوف. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به کفایت شود.

(کِ یَ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) کافی، باعرضه، شایسته. مق بی کفایت.

۱. باعرضه، باجربزه.
۲. شایسته، لایق.

( صفت ) کافی باجربزه باعرضه شایسته مقابل بی کفایت.

کافی، باعرضه، شایسته. مق بی کفایت.

💡 بزرگوار امیری که باکفایت او به آبگینه توان خردکرد سندان را

💡 خداوندا نگه کن خویشتن را گر ندیدستی جهانی باکفایت کز جهانی مختصر خیزد