بساعت

بساعت. [ ب ِ ع َ ] ( ق مرکب ) در ساعت. فوراً:
چو دید طلعت نورانی بهشتی تو
کند بساعت بر هستی خدای اقرار.مسعودسعد.وگرنه هیبت آن تیغ اژدها پیکر
کند بساعت زنار بر میانش تار. مسعودسعد.رجوع به ساعت شود.

(بَ عَ ) [ فا - ع. ] (ق. ) فوری، آناً.

در ساعت فورا.

فوری، آناً.

💡 بساعت اندر مانند کاه گردد کوه بساعت اندر مانند کوه گردد کاه

💡 اگر ببندد حساب بارنامه جنگ بساعتی ببرد شصت بار بار حساب

💡 بساعت ار ننهد بنده ترا گردن بگور بیند کرمان بدو شده دمساز

💡 وگرنه رخصت خادم دهد که تا بروم بساعتی بدر و بام بر زنم مسمار

💡 بساعتی تنشان شد نشانه زوبین بساعتی دلشان شد نشانه پیکان

💡 قلم بساعتی آن کارها تواند کرد که عاجز آید از آن کارها قضا و قدر