باخدا

💡 و گفت: اگر دل تو با خداوند بود و همه دنیا ترا بود زیان ندارد و اگر جامهٔ دیبا داری و اگر پلاس پوشیده باشی که دل تو باخداوند نبود ترا از آن هیچ سودی نیست.

💡 و گفت: هر که تنها نشیند باخداوند خویش بود و علامت او آن بود که اوخدای خویش را دوست دارد.

💡 و گفت: دل صافی نتوان کرد الا به تصحیح نیت باخدای و تن را صفا نتوان داد الا به خدمت اولیاء.

💡 و گفت: با خلق باشی ترشی و تلخی دانی و چون خلقیت از تو جدا شود زندگانی باخدا بود.

💡 از آن پیش بتان رقصیدم و زنار بربستم که شیخ شهر مرد باخدا گردد ز تکفیرم

💡 که مارا باخدا حال نهانیست که صد راز و نیاز اندر ز مانیست

💡 آن پیرمرد باخدا و متواضع همیشه در تمام محله با لبخندی گرم بر لب شناخته می‌شد و به هر نیازمندی که به او نزدیک می‌شد، کمک می‌کرد.

💡 او با وجود تمام سختی‌ها و چالش‌های پیش رو در زندگی، همچنان فردی باخدا و با ایمان باقی ماند و هرگز به مسیر نادرست رو نیاورد.

💡 در آن جامعه کوچک و سنتی، افراد باخدا و راستگو جایگاه بسیار بالایی در میان مردم داشتند و همه آن‌ها را برای تصمیم‌گیری‌های مهم مورد مشورت قرار می‌دادند.