انگشتر یک نوع اکسسوری است که به عنوان زینت و زیورآلات بر روی انگشتان دست پوشیده میشود. این اکسسوری علاوه بر زیبایی، میتواند نمادهایی از فرهنگ، تاریخ و احساسات را نیز به همراه داشته باشد.
انواع انگشترها
ازدواج: این نوع انگشتر از طلا، نقره یا پلاتین ساخته میشود و به عنوان نماد عشق و تعهد بین زوجین استفاده میشود.
نامزدی: آنها اغلب با یک یا چند سنگ قیمتی (مانند الماس) تزئین میشود و به عنوان نشانهای از پیشنهاد ازدواج داده میشود.
زینتی: این نوع به عنوان زیورآلات و برای زیبایی و تزیین دست استفاده میشوند و میتوانند از مواد مختلفی مانند طلا، نقره، سنگهای قیمتی و غیره ساخته شوند.
مواد ساخت
طلا، نقره و پلاتین از جمله مواد محبوب هستند که در ساخت انگشترها استفاده میشوند. همچنین سنگهای قیمتی مانند الماس، یاقوت، زمرد و سایر سنگهای زینتی در طراحی آنها به کار میروند. انتخاب مواد ساخت میتواند بر قیمت و زیبایی این اکسسوری تأثیرگذار باشد که بسته به سلیقه و نیاز فرد متفاوت است.
انگشتر. [ اَ گ ُ ت َ ] ( اِ ) حلقه ای از زر یا سیم یافلز دیگر و یا از احجار کریمه که در انگشت کنند. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). خاتم. ( دهار )
( انگشتر (ی ) ) (اَ گُ تَ ) (اِ. ) حلقه ای (معمولاً ) فلزی و گاه دارای نگین که برای زینت در انگشت می کنند.،~ پا (کن. ) چیزی بی مصرف.
حلقۀ فلزی نگین دار یا بی نگین که بیشتر از طلا یا نقره می سازند و برای زینت در انگشت می کنند.
* انگشتر سلیمان (جم، جمشید ): انگشتری و مُهر حضرت سلیمان که گفته اند اسم اعظم بر آن نقش بوده و سلیمان به واسطۀ آن بر جن و انس حکومت می کرده. خاتم جمشید.
* انگشتر پا: [قدیمی، مجاز] چیز بی مصرف، چیزی که پولی به بهای آن بدهند و به کار نیاید.
انگشترین: حلقه فلزی نگین داریابی نگین که بیشترازطلا یانقره می سازندوبرای زینت درانگشت میکنند
( اسم ) یا مثل انگشتر. حلقه دار. یا انگشتر پا. چیز بی مصرف چیزی که بخرد و بکار نیاید.
اَنگُشتر
(یا: انگشتری؛ خاتم) حلقه ای از طلا یا نقره یا فلزاتی جز آن یا سنگ های کریمه که معمولاً با کار گذاشتن سنگ یا سنگ هایی تراش داده بر آن زینت شده اند. در میانِ اقلام زینتیِ یافت شده در گنجینه های باستانیِ ایران، سهم انگشتری از دیگر اقلام، به ویژه گردن آویز و دستبند، بسیار کم تر بوده است، از این رو نمی توان یقین کرد که انگشتر صرفاً شی ای زینتی بوده، یا کارکردهای دیگری هم داشته است. همین قدر می دانیم که انگشترسازی ایرانی، به تبع جواهرسازی از سنّت های سومری و آشوری بهره برده است. پیشینۀ بردست کردنِ انگشتر در اسلام، به دورۀ پیامبر (ص) بازمی گردد. در خبر است که پیامبر (ص) و امامان و خلفا هر یک انگشتر یا انگشترهایی داشته اند که از آن ها به مثابۀ مهر استفاده می شده است. این که مسلمانان رسم مُهر/انگشتر را از چه قومی برگرفته اند پوشیده است. گمان برتر آن است که رسم مهر/انگشتر در میان شاه/پیامبرانِ اسرائیل، که نمونۀ مشهور کمابیش افسانه ای آن انگشتر حضرت سلیمان است، مرسوم بوده و مسلمانان این رسم را از عبرانیان برگرفته اند. در اسلام اخبار و احادیث فراوان دربارۀ انگشتر نقل شده است. «تَخَتُّم» لفظی که در احادیث و اخبار، به معنی «انگشتر به دست کردن» به کار می رود، رسمی حسنه است که عموم مؤمنان عمل بدان را از محسناتِ ایمانی دانسته اند. مردان از به دست کردنِ انگشترِ طلا نهی شده اند. از به دست کردن انگشترهای آهنی و مسی، به کراهت یاد شده است. از جنسِ انگشتر، جنسِ نگین آن و محل قرار گرفتنش، روایت های فراوان در دست است. در خبر است که استفاده از انگشتریِ با نگین عقیق، به هنگام نماز، نیکو است. پیداست که ابتدا امرا و خلفا انگشتر را، آن هم برای زینت، به کار برده اند و سپس رواج عام یافته است. علمای شیعه از انگشتر، در حکمِ مُهر نیز استفاده می کرده اند و پس از درگذشتِ مراجع، انگشتر آنان را طی مراسمی خُرد می کردند. انگشتر در خوابگزاری ها، به حسب نوعِ خواب، تفسیرهای گوناگون دارد.
[ویکی فقه] حلقه ای معمولاً فلزی در انواع نگین دار و بی نگین، مخصوص انگشت را انگشتر می گویند و از احکام آن به مناسبت در بابهای طهارت، صلات، صوم، حج، جهاد، نکاح، یمین و ارث آمده است.
به دست کردن انگشتر طلا برای مرد، حرام و به دست کردن انگشتر آهنی برای مرد و زن، مکروه است. نهادن انگشتر در انگشت سبّابه (انگشت بین شصت و میانی) و نیز انگشت میانی و ترک آن در انگشت کوچک (خنصر) مکروه است. همچنین به دست کردن انگشتر عقیق، بویژه یمانی، و نیز به دست راست کردن انگشتر مستحب است.
طهارت
همراه داشتن انگشتر منقوش به اسماء الـهی در حال تخلی و نیز استنجاء با دست مزیّن به انگشتر منقوش به اسماء الـهی، و بنابر قول مشهور اسماء امامان معصوم و انبیا علیهم السّلام و به تصریح برخی، حضرت فاطمه سلام اللّه علیها در صورت نرسیدن نجاست به آن، مکروه و در صورت نجس شدن آن، حرام است. همچنین استنجاء با انگشتر دارای نگین سنگ زمزم مکروه است. حرکت دادن یا جا به جا کردن انگشتر هنگام وضو یا غسل، با علم به رسیدن آب به زیر آن، مستحب و در صورت علم به نرسیدن آب به زیر آن و یا شک در رسیدن آب، واجب است. نیز بیرون آوردن انگشتر هنگام تیمم واجب است.
صلات
به قول مشهور، نماز مرد همراه با انگشتر طلا و نماز مرد و زن با انگشتر غصبی باطل است. نماز خواندن با انگشتر آهنی و به قول مشهور با انگشتر منقوش به تصویر حیوان یا انسان مکروه، و در کراهت نماز خواندن با انگشتر منقوش به تصویر غیر جاندار، مانند درخت، اختلاف است. نماز خواندن با انگشتر عقیق، بویژه عقیق یمانی و نیز انگشتری که نگین آن بلور باشد مستحب است. نماز با انگشتر نجس صحیح است. شمارش تعداد رکعات نماز با جا به جا کردن انگشتر جایز است.
حلقهای از طلا یا نقره یا فلز دیگر و با نگینی از سنگهای کریمه که در انگشت کنند. انگشتری. همان با درفش همایون شاه/ هم انگشتر تور با من به راه «فردوسی»
💡 تیغ او هر آدمی را رام کرد اندر جهان از پری و دیو تا کی چون جم از انگشتری
💡 کشیش، خمیده، با لباس مقدس طلایی، به یک کتاب کلیسا نگاه میکند و آماده میشود تا انگشتر طلا را روی انگشت عروس بگذارد.
💡 پس سلیمان را دران سلطان سری داد در شاهی فقر انگشتری
💡 علاوه بر این ادعا میکند که شمشیر رسول خدا، نشان، لمام و کلاه و پرچمش نزد اوست. عصای موسی و انگشتر سلیمان پسر داوود و سینی که موسی بر آن هدایای خود را تقدیم میکرد نزد اوست. چیزی که هرگاه رسول خدا آن را بین مسلمانان و مشرکان قرار میداد، تیری از مشرکان به مسلمانان نمیرسید و همان شیئی است که ملائکه آوردند.[۴۴]
💡 از فیلمها یا برنامههای تلویزیونی که وی در آن نقش داشتهاست، میتوان به کورنبلومنبلائو،زیبا و ثروتمند بودن بهتر است، ۳۰۰ مایل تا بهشت، کنترل، مصائب بالتازار کوبر، هانوسن، ده فرمان ۴ و انگشتری با نشان عقاب تاجدار اشاره کرد.
💡 در پلاسمودیومها چون مرحله تروفوزئیت از نظر شکل ظاهری در میکروسکوپ نوری شبیه حلقه یا انگشتر است به آن مرحله رینگ یا حلقه گفته میشود. این شباهت در فالسیپاروم به وضوح بیشتری دیده میشود.