استنشاق

استنشاق. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) به بینی کشیدن چیز مایع که بسیار سائل باشد. ( تحفه حکیم مؤمن ). آب و جز آن در بینی کردن: استنشاق آب. || بوی کردن چیزی را. بوئیدن: استنشاق بخور.

(اِ تِ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - آب یا مایع دیگری را به بینی کشیدن. ۲ - چیزی را بو کردن.

۱. هوا را به بینی و ریۀ خود فروبردن.
۲. [قدیمی] به بینی کشیدن آب یا مایع دیگر.

هوارادربینی وریه خودفروبردن، آب یامایع دیگربه بینی کشیدن، داخل کردن هوایاگازیاماده دارویی به درون ریه ازطریق تنفس
( مصدر ) ۱ - به بینی کشیدن چیز یا مایع: استشاق آب. ۲ - بوی کردن چیزی را بوییدن. جمع: استنشاقات.
بوی کردن چیزی را

تنفس، نفس کشیدن
آب یا مایع دیگری را به بینی کشیدن.
چیزی را بو کردن.

💡 هم بدانجا نالهٔ مشتاق کرد بوی را از باد استنشاق کرد

💡 چونک استنشاق بینی می‌کنی بوی جنت خواه از رب غنی