استراحت

آسایش، آرامش، تجدید قوا

کار، فعالیت، تکاپو، تلاش

استراحت. [ اِ ت ِ ح َ ] ( ع مص ) رجوع به استراحة شود.
استراحة. [ اِ ت ِ ح َ ] ( ع مص ) استراحت. آسودن. برآسودن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). آسایش. آسودگی. آرامش. آرام. آرامی. آرمیدن. بیارامیدن. آسایش یافتن. آسایش جستن. استرواح. ( منتهی الارب ). راحت. روح: و ما مثلنا و مثل الدّنیا الاّ کرکب نزل فی ظل شجرة فی یوم حار ثم استراح ساعة و ترکها؛ یعنی مثل ما و دنیا مثل کاروانیست که در فصل گرمای تابستان زیر درختی منزل کند چندانکه از گرما بیاساید. و از نسیم صبا استراحتی کند و رخت دربندد و از آنجا رحیل کند. ( قصص الانبیاء ص 229 ).
استراحت ببخت با نعم است
استطابت به آب یا مدر است.خاقانی.سلطان بعد از این دو فتح نامدار بر قصد استراحت و نیت استجمام به دارالملک غزنه آمد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 301 ). || بوی بردن. ( زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ).
- استراحت کردن؛ راحت کردن. بیاسودن. آسودن. آرمیدن.
|| هاء استراحت؛ گویا بمعنی هاء وقف است. ابن بطوطه در سیاحت نامه خود گوید: اسمه خدابنده بخاء معجمة مضمومة و ذال معجم مفتوح و باء موحدة و مفتوحة و هاء استراحة.

(اِ تِ ) [ ع. استراحة ] ۱ - (مص ل. ) آرامیدن، آسایش خواستن. ۲ - (اِمص. ) آسایش، آسودگی.

بازایستادن از فعالیت جسمی یا فکری برای آرامش یافتن، دفع خستگی، بازیافتن نیرو، یا سلامتی.

راحت کردن، آسایش خواستن، آسایش یافتن، بر آسودن، آرمیدن، آسایش، آسودگی
۱ - ( مصدر ) آسودن آسایش جستن آسودگی خواستن آرمیدن. ۲ - ( اسم ) آسایش آسودگی.

آرامیدن، آسودگی، آسایش خواستن.