ادناس

ادناس. [ اَ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ دَنس، بمعنی آلوده به ریم و مرد آلوده آبرو و زشت خو. || ج ِ دَنس، بمعنی ریمناکی و چرک. ( غیاث ).

(اَ دُ ) [ ع. ] (اِ. ) جِ دَنس، آلوده به چرک، آلوده به زشتخویی.

۱. = دنس
۲. افراد فرومایه.

جمع دنس به معنی پلید، چرکین، چرک آلود
آلوده بریم و مرد آلوده آبرو و زشت خو

جِ دَنس؛ آلوده به چرک، آلوده به زشتخویی.

💡 من که خلوت سرای قدر تو را جان من در مقام او ادناست

💡 محترز باش ز آلایش ادناس هوا پاک رو را بتر از صحبت ناپاکی نیست

💡 واغسل الادناس عنی بالمدام واملا الاقداح منها یا غلام

💡 یا حسرتی عند جمع الصالحین غدا ان کنت حامل اوزاری و ادناسی

💡 بود منزّه از اوصاف سایر مردم بود مطهّر از ادناس ناس تن‏پرور

💡 تمام این همه بدبختی است و بی علمی که هر که را نبود علم اسفل و ادناست