آشمال

اشمال. [ اِ ] ( ع مص ) شمال ساختن گوسفند را. ( منتهی الارب ). رجوع به شمال شود. اشمال گوسفند؛ ساختن توبره مانندی ( پستان بند ) برای پستان آن تا فروپوشیده شود. ( از المنجد ). || بدی رسانیدن کسان را، چنانکه گویند: اشملهم شراً. ( از منتهی الارب ). اشمال کسی قوم را بخوبی یا بدی؛ همه آنان را مشمول آن ساختن. ( از المنجد ). || شمله دادن کسی را که چادر باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || صاحب چادر مشمل گردیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از المنجد ). || برچیدن از خرما آنچه بر درخت بود. ( منتهی الارب ). برچیدن خرما آنچه بر درخت باشد. ( آنندراج ). اشمال نخلة، برچیدن از درخت خرما آنچه رطب بود. ( از المنجد ). || یک نیمه تا دو ثلث از ماده گاوان را آبستن کردن گشن، چنانکه گویند: اشمل الفحل شوله. یک نیمه تا دو ثلث را از مادگان آبستن گردانیدن گشن. ( آنندراج ). || در باد شمال درآمدن، یقال: اشملوا؛ ای دخلوا فی الشمال. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). اشمال قوم؛ درآمدن آنان در باد شمال. ( از المنجد ). در باد شمال شدن. ( تاج المصادر ). || به سوی باد شمال شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). اشمال باد؛ بسوی شمال وزیدن آن. ( از المنجد ).

( آشمال ) (ص مر. ) چاپلوس، متملق.

( آشمال ) ۱. کسی که به مالیدن آش (= آهار ) بر جامه می پردازد.
۲. [مجاز] چاپلوس، متملق، خوشامدگو.

( آشمال ) ( اسم صفت ) چاپلوس متملق.
چاپلوس، متملق، وش آمدگو، آشمالی: تملق، چاپلوسی، چرب زبانی، خوش آمدگویی
شمال ساختن گوسفند را

(مجاز) چاپلوس، متملق. قرمساق.
مالنده آش، آهار بر پارچه و لباس.

💡 بود در آشمالی آن کافر چون شله گرم تا دم آخر