احقر

احقر. [ اَ ق َ ] ( ع ن تف ) حقیرتر. خُردتر. کوچکتر. || خوارتر: احقر من التراب.

( اَ قَ ) [ ع. ] (ص تف. ) حقیرتر، کوچکتر، خردتر، خوارتر.

حقیرتر، کوچک تر، خوارتر.

حقیرتر، کوچکتر، خوارتر
( صفت ) ۱ - حقیرتر کوچکتر خردتر خوارتر. ۲ - در تخاطب و تحریر گوینده و نویسنده از خود به ( احقر ) تعبیر کند. یا احقر انام. ۱ - کوچکترین مخلوق. ۲ - در تحریر نویسنده از خود بدین ترکیب تعبیر کند.

حقیرتر، کوچکتر، خردتر، خوار

💡 هرچه قلم خلق به دفتر زدند تهمت آن بر سر احقر زدند

💡 خاکیان در پایه بالاتر ز جباران که مور به خرامد بر منابر گرچه از شیر احقرست

💡 سؤال کردند از صحبت گفت: نیکوئی صحبت آن باشد که فراخ داری بر برادر مسلمان آنچه برخود می‌داری و در آنچه او را بود طمع نکنی و قبول کنی جفای او انصاف او بدهی و از وی انصاف طلب نکنی ومطیع او باشی و او را تابع خود ندانی و هرچه از وی بر تو رسد تو آن را از وی بزرگ و بسیار شماری و هرچه از تو بدو رسد احقر و اندک دانی.

💡 به پوش چشم به موری نظر فکن که بود به دیدهٔ خرد احقر ز اکثر اشیا

💡 زهی شاه بزرگ القاب کادنی بندگانت را به خدمت نیز اعظم نویسد ذرهٔ احقر