اختفاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) نهان گردیدن. پوشیده گردیدن. پنهان شدن. استتار. تواری: عبدالملک از غصه آن حیلت و محنت این علت بی سامان شد و جز گریختن و دست در دامن اختفا آویختن چاره ندانست. ( ترجمه تاریخ یمینی ). || اختفاء چیزی؛ بیرون آوردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). آشکار کردن. || پنهان کشتن کسی را که کسی نداند: اختفی دمه.
(اِ تِ ) [ ع. ] (مص ل. ) پنهان شدن، پنهان گشتن.
پنهان شدن، پنهان گشتن.
💡 هرگاه از دید یک ناظر، یک جسم آسمانی که در ظاهر بزرگتر است از مقابل یک جسم آسمانی که در ظاهر کوچکتر است عبور نماید، فروپوشان یا اختفاء جسم دوم (توسط جسم اول) رخ داده است.
💡 آن یکی کشته به زهر بددلان در اختفاء وان دگر گشته پی دفع البَلایا در بلا
💡 از باس میر بوده بزندان اختفاء وز بیم مرگ مانده به بیت الحزن حزین
