رحموت
کلمه «رحموت» از ریشه «رحمت» در زبان فارسی و عربی گرفته شده و به معنای لطف، مهربانی و بخشش خداوند نسبت به مخلوقات است. این واژه در متون دینی و عرفانی بیشتر برای توصیف صفتی الهی به کار میرود که شامل رحمت، شفقت و عطوفت گسترده میشود.
در متون دینی و اسلامی، «رحموت» یکی از صفتهای الهی است و نشاندهنده علاقه و مراقبت خداوند از انسانها و موجودات جهان است. این مفهوم بر بخشش گناهان، کمک به نیازمندان و حمایت از مظلومان تأکید دارد و رابطه انسان با خدا را مبتنی بر امید و اعتماد نشان میدهد.
«رحموت» در فرهنگ اسلامی و عرفانی نماد مهربانی، همدلی و بخشندگی است و انسانها را به رفتار اخلاقی و پرهیز از خشونت تشویق میکند. این صفت الهی، پایهای برای آموزش اخلاق، تربیت معنوی و ایجاد جامعهای عادلانه و دلسوزانه محسوب میشود.
مترادفها
رحمت، مهربانی، شفقت
متضادها
قساوت، بیرحمی، سنگدلی
لغت نامه دهخدا
رحموت. [ رَ ح َ ] ( ع اِ ) مشتق از رحمت. ( مفاتیح العلوم ). مشتق از رحمة، یقال: رهبوت خیر لک من رحموت؛ ای لان ترهب خیر لک من اَن ْ ترحم؛ یعنی ترسانیدن برای تو بهتر است از اینکه مهربانی کرده شوی. و لم تستعمل الا مزدوجاً. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بخشودن. ( تاج المصادر بیهقی ). مهربانی عظیم و آن مصدر است و بقولی اسم است که افاده معنی مصدری کند. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ معین
(رَ حَ ) [ ع. ] (اِمص. ) بخشودگی، مهربانی.
ویکی واژه
بخشودگی، مهربانی.
جمله سازی با رحموت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از رحموت گشتهای در رهبوت رفتهای تا دم مهر نشنوی تا سوی دوست ننگری
