دوشیزگی

دوشیزگی. [ زَ / زِ ] ( حامص ) بکارت و دخترگی. ( ناظم الاطباء ). دختری. ( از شرفنامه منیری ). باکره بودن. ( فرهنگ لغات ولف ). عذار. عذرت. دختری. ( یادداشت مؤلف ). عذرة. بکارت. ( دهار ). قضة. عذر. ( منتهی الارب ):
رسیده بدین سال و دوشیزه اند
به دوشیزگی نیز پاکیزه اند.فردوسی.از او ناشده حال دوشیزگی
ولیکن بسوده مر او را رجال.ناصرخسرو.کُعبَة: دوشیزگی دختر. اختضار؛ زایل کردن دوشیزگی دختر. افتراع؛ دوشیزگی ربودن. ( منتهی الارب ).
- دوشیزگی بردن؛ بکارت برداشتن و تصرف کردن دختر را. ( از ناظم الاطباء ). اقتضاض. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( از منتهی الارب ). اعتذار. ابتکار. ( تاج المصادر بیهقی ). طمث. ( دهار ): عروسان رادوشیزگی بردی پیش از درآمدن شوی. ( التفهیم ).
ببردم از او مهر دوشیزگی
وزآن سلسبیلش زدم ساغری.منوچهری.فرع؛ دوشیزگی بکر بردن. افراع؛ دوشیزگی بردن عروس را. ( منتهی الارب ).
- دوشیزگی ستدن؛ زایل کردن بکارت. دختری بردن: فرمود [ عملوق ] که هیچکس مبادا که دختر دوشیزه به شوی دهداز قبیله جدیس تا نخست به من نیارد و دوشیزگی او بستانم. ( ترجمه تاریخ طبری بلعمی ). رجوع به دوشیزه شود.

دوشیزه بودن، دخترگی.

دوشیزه بودن بکارت. یا دوشیزگی ستدن ازاله بکارت. ( ازاله )

{virginity} [مطالعات زنان] حالتی که نمایانگر زنی است که هرگز رابطۀ جنسی نداشته است متـ. باکرگی

💡 رسیده بدین سال دوشیزه‌اند به دوشیزگی نیز پاکیزه‌اند

💡 ازو ناشده حال دوشیزگی ولیکن پسوده مر او را رجال

💡 چون که دوشیزگیش گشت تمام مایه در تخمدان گرفت مقام

💡 آلا میکائلیان (ارمنی: Ալլա Անատոլիի Միքայելյան؛ نام دوشیزگی آلا کاپچیکایوا ارمنی: Ալլա Կապչիկաևա؛ زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۶۹ در قوکاساوان) اسکی‌باز زن در رشته اسکی صحرانوردی اهل ارمنستان است.

💡 چو مریم بدوشیزگیگشت حاصل از آن شد بطفلی محرّر شکوفه