منظور از افتراع، ربودن دوشیزگی یا ازاله بکارت است. این اصطلاح در متون قدیمی به معنای از بین بردن پرده بکارت به کار میرفته است. استفاده از این اصطلاح در ادبیات گذشته، نشاندهنده کاربرد آن در اشاره به موضوعات حساس و خاصی است که در آن دوران با این واژه بیان میشدهاند. این معنا، ریشه در کاربردهای زبانی و فرهنگی زمان خود دارد. به علاوه در معنای کنایی، افتراع به معنای شعر یا قصیده گفتن نیز به کار میرود. این کاربرد، ظرافت و خلاقیت زبانی را در خلق اثر ادبی جدید نشان میدهد.
افتراع
لغت نامه دهخدا
افتراع. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) دوشیزگی ربودن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بکارت دختر را بردن. ( از اقرب الموارد ). دوشیزگی دختر ببردن. ( المصادر زوزنی ). ازاله بکارت. ( یادداشت بخطمؤلف ). || کنایه از شعر و قصیده بگفتن: در وصف این حال قصائد غرا و معانی عذراء اختراع و افتراع کردند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 48 ).
فرهنگ معین
(اِ تِ ) [ ع. ] (مص م. ) دوشیزگی را برداشتن.
فرهنگ عمید
ازالۀ بکارت کردن.
فرهنگ فارسی
دوشیزگی ربودن. دوشیزگی دختر بودن
ویکی واژه
دوشیزگی را برداشتن.
