اوغاد

اوغاد. [ اَ ] ( ع ص ) ج ِ وَغْد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( المنجد ) ( از اقرب الموارد ). ج ِ وَغْد، به معنی ناکس و فرومایه:
فمتی تقر العین من ولدالزنا
و متی تطیب شمائل الاوغاد.( جهانگشای جوینی ).رجوع به وغد شود.

(اَ یا اُ ) [ ع. ] (ص. ) جِ وَغد، کم خردان، ابلهان.

مردمان فرومایه.

جِ وَغد؛ کم خردان، ابلهان.

💡 شکوه ها دارم اما ز فلک زان که فلک یار اوباش شود یاور اوغاد بود

💡 همه اجا مرو اوغاد و گول و نابخرد همه اراذل و اوباش و منکر و منکر

💡 دور ساز این اراذل و اوغاد برکن از ملک بیخ جور و فساد