اضائه

اضائه. [ اِ ءَ ] ( ع مص ) رجوع به اضاءة شود.

(اِ ئِ ) [ ع. اضاعة ] نک اضائت.

۱. روشن شدن.
۲. روشن کردن.

روشن شدن. یا روشن کردن. یا انداختن کمیز را.

اضاعة نک اضائت.

💡 پرده زلف، حجاب دیده بیگانه باشد وتار شب، مردم راحت گزین را بهانه که نه جز خواب غفلت پیشه دارند، نه جز رستش خویش اندشه. خلاف مردان کار که شب های تار بنور طلب و فرط تعب راه پویند وچهره صبح از طره شام جویند، ان ناشئه اللیل هی اشد و طا و اقوم قیلا، آب حیات در راه ظلمات پدید آمد، شعله نخل طور در ظلمت شام دیجور چهره نمودف ارائه طریق معراج باضائه نهار محتاج نبود. سبحان الذی اسری بعبده لیلا من المسجد الحرام الی المسجد الاقصی الآیه.