استمراری

استمراری. [ اِ ت ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به استمرار. || ( اِ ) مستمری. وظیفه. مقرری.

(اِ تِ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ۱ - مستمری، وظیفه، مقرری. ۲ - حالت فعلی که مفهوم دوام و استمرار آن را در زمان گذشته یا حال برساند.

۱. ویژگی آنچه استمرار و پیوستگی دارد.
۲. (ادبی ) در دستور زبان، ویژگی فعلی که بر دوام و استمرار کاری در گذشته یا حال دلالت می کند: مضارع استمراری.

( صفت اسم ) منسوب به استمرار. ۱ - چیزی که پیوستگی و استمرار داشته باشد. ۲ - مستمری وظیفه مقرری. ۳ - حالتی است از فعل که دوام و استمرار معنی فعل را در زمان گذشته یا حال میرساند. یا ماضی استمراری. فعل ماضی که در زمان گذشته دوام و استمرار داشته باشد و علامت آن ( همی ) ( در قدیم )و ( می ) ( در قدیم و عصر حاضر ) است که بر سر فعل در میاید وگاه نیز ( ی ) بتنهایی در آخر فعل در میامده و زمانی ( ی ) در آخر و ( می ) بر سر فعل افزوده میشده است: همی رفت می رفت رفتی می رفتی. یا مضارع استمراری. فعل مضارع که در زمان حال دوام و استمرار داشته باشد و علامت آن ( همی ) ( در قدیم ) و ( می ) ( در قدیم و عصر حاضر ) است که بر سر فعل در میاید: همی رود می رود.

مستمری، وظیفه، مقر
حالت فعلی که مفهوم دوام و استمرار آن را در زمان گذشته یا حال برساند.

💡 جدول شماره (۱)صرف خوردن در زمان حال ساده (استمراری)

💡 جمله قیدی حال ساده یا حال استمراری ــ جمله اصلی (آینده استمراری)

💡 ۴- اغلب آینده استمراری را موقعی به کارمی بریم که از کسی بخواهیم کاری برایمان انجام دهد یا راجع به قصد مردم سؤال کنیم.

💡 برای کندل آموزش و پرورش تطبیقی به عنوان استمراری از مطالعه تاریخ آموزش و پرورش در زمان حال در نظر گرفته می‌شد.

💡 جدول شماره (۱۶)صرف بودن در زمان گذشته (استمراری)