لغت نامه دهخدا
سنگ شناس. [ س َ ش ِ ]( نف مرکب ) سنگ شناسنده. کسی که در علم سنگ شناسی متبحر است. عالم علم الاحجار.
سنگ شناس. [ س َ ش ِ ]( نف مرکب ) سنگ شناسنده. کسی که در علم سنگ شناسی متبحر است. عالم علم الاحجار.
{petrologist} [زمین شناسی] متخصص سنگ شناسی
متخصص سنگشناسی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در بسیاری از نقاط ایران شهاب سنگهایی سقوط کرده و توسط جویندگان و شکارچیهای سنگهای آسمانی یافت شدهاند بیشترین شهاب سنگهای ایران در ناحیه بیابان لوت و کویر مرکزی ایران یافت شدهاند. بزرگترین شهاب سنگ ایران در ناحیه اشتهارد ورامین در زمان قاجار سقوط کردهاست. در دانشگاه خوارزمی ایران بخش آزمایشگاه مؤسسه گوهرشناسی و شهاب سنگشناسی کیپا به مطالعه و شناسایی این سنگهای آسمانی مشغول میباشد. از جمله افراد مطرح و پژوهشگر در این زمینه میتوان به مسعود کیانی اشاره کرد.
💡 محمد بن ابی البرکات جوهری نیشابوری یا به شکلی دیگر ابن ابی البرکات، نویسنده و گوهرشناس ایرانی در سده ششم هجری در نیشابور بود. او مولف کتاب مهم «جواهر نامه نظامی» است. از زندگی ابن ابی الیرکات جزئیاتش معلوم نیست. فقط آن که شغل او زرگری و سنگشناسی بودهاست.