لغت نامه دهخدا
سمراء. [ س َ ] ( ع ص ) مؤنث اسمر. گندم گون. ( مهذب الاسماء ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). || ( اِ ) گندم آردی که نخاله آنرا جدا نکرده باشند. || شیردوشه از چرم. || شترماده. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ).
سمراء
فرهنگ معین
(سَ ) [ ع. ] (ص. ) مؤنث اسمر، زن گندم گون.
ویکی واژه
مؤنث اسمر؛ زن گندم گون.
جمله سازی با سمراء
💡 من صار مکفوفا فسواء عنده فی السهد لیل سدارة و سمراء