سرآزاد

( سرآزاد ) سرآزاد. [ س َ ] ( اِ مرکب ) چته. چریک. باشی. پوزوق. حشر. ( یادداشت مؤلف ). || ( ص مرکب ) نجیب. اصیل:
به خرّاد گفت ای سرآزاد مرد
به رنجی دگر گرد پوزش مگرد.فردوسی.آن مهتران گفتند ما را در میاه بایدایستادن و این دیوان را بدست شاه بازداد و خود سرآزاد بشد. ( اسکندرنامه، نسخه سعید نفیسی ). || سرخود. آزاد: ایشان را بگذاشتند تا سرآزاد بر قلعه رفتند. ( اسکندرنامه، نسخه سعید نفیسی ).

( سرآزاد ) ( ~. ) (ص مر. ) نجات یافته.

( سر آزاد ) چته چریک باشی پوزوق حشر

نجات یافته.

💡 با تو باشد در مکان و لامکان چون بنمائی از سرآزادگان

💡 بزرگ بار خدای جهان موید ملک شهاب دین سرآزادگان عبیدالله

💡 سرآزاده ای چون سرو هر کس در چمن دارد در ایام خزان پیرایه گلزار خواهد شد

💡 نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهم سرآزاده ای چون سرو ازین گلزار می خواهم

💡 خوان خورشیدی به سرپوش چه حاجت دارد؟ سرآزاده ما نیست به افسر محتاج