لغت نامه دهخدا
ساده پرست. [ دَ / دِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) غلامباره. امردباز. مایل بصحبت امردان و ساده رویان.
ساده پرست. [ دَ / دِ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) غلامباره. امردباز. مایل بصحبت امردان و ساده رویان.
( ~. پَ رَ ) (ص فا. ) غلامباره.
( صفت ) آنکه مایل بصحبت امردانست غلامباره امرد باز.
غلامباره.
💡 تا آنکه بامضای دل ساده پرستان معشوق سهی قامت و خورشید لقا به
💡 من ساده پرست و باده نوشم فرمان بر پیر می فروشم
💡 صوفی صافیم و ساده دل و ساده پرست که پسندید چو من عالم رسوائی را؟
💡 خانه ساده پرستان شد از آنشوخ خراب ما چه کردیم هلاخانه خود آبادان