واژه «زرعیار» در زبان فارسی به معنای «زر خالص» است و به فلز طلا اشاره دارد که ناخالصی ندارد و ارزش و خلوص بالایی دارد. این اصطلاح در متون قدیمی و ادبی برای توصیف طلا یا اشیاء ساخته شده از طلای ناب به کار رفته و نشاندهنده کیفیت ممتاز و ارزشمند فلز مورد نظر است. زرعیار نه تنها بار اقتصادی دارد بلکه در متون ادبی و فرهنگی نمادی از پاکی، ارزش و زیبایی نیز محسوب میشود و میتواند به صورت استعاری برای اشیاء یا مفاهیم با ارزش و پاک نیز به کار رود. این واژه نشاندهنده تفاوت میان طلاهای خالص و ترکیبی است و اهمیت خلوص را در تجارت، جواهرسازی و هنرهای دستی بیان میکند. در منابع تاریخی و لغتنامهها، زرعیار بهعنوان نمونهای از طلا با خلوص کامل ثبت شده و توجه خاصی به کیفیت آن شده است. علاوه بر کاربرد اقتصادی، این واژه در شعر و ادبیات کلاسیک برای ایجاد تصویر ارزشمند و باشکوه به کار رفته و مخاطب را به تحسین زیبایی و خلوص وا میدارد. زرعیار، به دلیل خلوص بالای خود، قابل اعتماد و مطلوب برای ساخت زیورآلات، سکهها و مصنوعات گرانبهاست و در تجارت تاریخی طلا اهمیت ویژهای داشته است.
زرعیار
فرهنگ معین
(زَ رِ یّ ) (اِ. ص. ) زر خالص.
جمله سازی با زرعیار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بیشه های کرزوان از لاله زار و شنبلید گاه چون بیجاده گردد، گاه چون زرعیار
💡 بر کشیده آتشی چون مطرد دیبای زرد گرم چون طبع جوان و زرد چون زرعیار