زرخیز

زرخیز. [ زَ ] ( نف مرکب ) زمینی که پرمنافع و سودانگیز و برومند باشد. ( آنندراج ). هر زمینی که سود بسیار از آن بردارند. اراضی زرخیز. مملکتی زرخیز. پرحاصل و پربرکت. که از آن ثروت و مال فراوان بدست آید. || زمینهایی که دارای کان زر بوده. || هر چیز که ثمر و حاصل آن زر باشد. || توانگر و مالدار. ( ناظم الاطباء ).

(زَ ) (ص مر. ) ۱ - معدنی که دارای طلا باشد. ۲ - زمینی که از آن سود بسیار به دست آید: خطة زرخیز.

۱. ویژگی معدن یا زمینی که از آن زر به دست آید.
۲. ویژگی زمین حاصل خیز.

معدن یازمینی که از آن زربدست آید، سودبسیاردهنده
( صفت ) ۱ - معدنی که دارای طلا باشد کان زر. ۲ - زمینی که از آن سود بسیار بدست آید: خطه زرخیز گیلان و مازندران.
زمینی که پر منافع و سود انگیز و برومند باشد زمینهایی که دارای کان زر بوده هر چیز که ثمر و حاصل آن زر باشد توانگر و مال دار

💡 در آن عرصه است سیصد چاه لبریز کز آبش کشت دهقانست زرخیز

💡 بجز هندوستان عشرت انگیز کجا یابی بدینسان ملک زرخیز

💡 چهرم همه زرخیز و سرشکم همه ‌درریز وین زر و گهر را نبود نزد تو مقدار

💡 چه مصر و شام و چه بغداد و تبریز ندارد حاصل این ملک زرخیز

💡 آتش از بهر چه میرد بجوانی زرخیز از تلف گشتن آن چند قراضه شررست