زخاره

زخاره. [ زَ رَ ] ( اِ ) شاخ درخت. زِخناره نیز بهمین معنی است. ( از برهان قاطع ). شاخ درخت. ( شرفنامه منیری ) ( جهانگیری ) ( فرهنگ میرزا ابراهیم ) ( سروری ) ( آنندراج ) ( انجمن آرای ناصری ) ( کشف اللغات ) ( رشیدی ).

(زَ رِ ) (اِ. ) شاخة درخت.

شاخ درخت، شاخه.

شاخة درخت.

💡 اشجار باغ را به نظر گر درآوری نرگس به جای برگ بروید زخارها

💡 زخاره بودی دامان کوه از لاله کنون ز اطلس لعلش نگر که دامان است

💡 در آن عالم نباشد مرغ از بَیض سرای ازخاره و آنگه حور از حیض

💡 وزآن خشونت رفقی چنین پدید آمد چو گل زخار وزر، ازخاره و شکوفه ز چوب

💡 در وادی فراق تو، ای شاخ گل مرا ا زخاره پای گشته فگار وز خار دست