زاغ پا

لغت نامه دهخدا

زاغ پا. ( اِ مرکب ) زاغ پای. کنایه از طعنه و سرزنش باشد. ( برهان قاطع ) ( غیاث اللغات ). و با لفظ زدن مستعمل میشود. ( آنندراج ). طعنه. ملامت. سرزنش. طنز:
زاغ زبانی که ز فر همای
کبک روان رابزند زاغ پای.امیرخسرو ( از آنندراج ).کبک خرامنده بصحن سرای
کبک روان را بزده زاغ پای.امیرخسرو ( از آنندراج ).

فرهنگ معین

(اِمر. ) کنایه از: سرزنش.

فرهنگ عمید

طعنه، سرزنش، ملامت: کبک خرامنده به صحن سرای / کبک روان را بزده زاغ پای (امیرخسرو: لغت نامه: زاغ پا ).

فرهنگ فارسی

( اسم ) سرزنش طعنه.
کنایه از طعنه و سرزنش باشد

ویکی واژه

کنایه از: سرزنش.

جمله سازی با زاغ پا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 صحن هر باغی نگر لشکر گه جمهور زاغ پای هر زاغی نگر مسمار زرق آبگیر

💡 به هنگام رفتار بالای تو تگ کبک را زاغ پا می زند

💡 ز عالم زاغ پا بیرون نهاده خروس از صبحدم در شک فتاده

💡 جز خاک تیره نیست بنای جهان رنگ طاووس سوده است به منقار زاغ پا

💡 پلیس پس از بررسی دقیق مدارک و اسناد مالی، بالاخره توانست متهم را در حین انجام جرم با زاغ پا بگیرد و او را بازداشت کند.

💡 او همیشه سعی می‌کرد با دقت و هوشمندی عمل کند تا هیچ‌کس نتواند در حین انجام کارهای غیرقانونی، او را با زاغ پا بگیرد.

💡 اگر در مدیریت یک سازمان دقت کافی وجود نداشته باشد، رقبا به راحتی می‌توانند از اشتباهات کوچک مدیران، زاغ پا بگیرند و به آن‌ها حمله کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران