ذوبحرین

ذوبحرین. [ ب َ رَ ] ( ع ص مرکب ) شعری که از صنایع لفظیة صنعت تلوّن دارد.

(بَ رَ ) [ ع. ] (اِمر. ) نک ذوالبحرین.

در بدیع، شعری که در دو بحر از بحور عروضی خوانده شود، مانند این شعر: بیاض عارض تو در سواد طرۀ پرخم / به سان غرۀ روز است طالع از شب پرچم. که هم در بحر مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن و هم به بحر مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن خوانده می شود، ملون، ذووزنین.

شعری که از صنایع لفظیه صنعت تلون دارد.
( اسم ) شعری که در آن صفت تلون باشد متلون ملون.

ذوالنون
رجوع شود به:یونس (قرن ۷پ م)

نک ذوالبحرین.

💡 صنعت: ذوبحرین(کذا)

💡 صنعت: ذوبحرین- ترصیع

💡 صنعت: ذوبحرین – قلب مستوی