دژک

دژک. [ دُ ژَ ] ( اِ مصغر ) مصغر دژ. غده کوچک. || آبله که به سبب کار کردن و راه رفتن بر دست و پا بهم رسد. ( برهان ). تاول. || گرهی که در وقت تابیدن ریسمان و یا ابریشم و امثال آن بر آن افتد. ( برهان ). گرهی که به ریسمان از بافتن افتد. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). گره: عقده؛ دژک نی. گره آن. دژک ساق؛ قوزک آن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).

(دُ ژَ ) (اِمصغ. ) ۱ - غده. ۲ - آبله، تاول.

۱. آبله، تاول.
۲. غده، غدۀ کوچک.
۳. گره.
= دِزک

( اسم ) ۱ - غده کوچک. ۲ - آبله که بسبب کار کردن و راه رفتن پدید آید تاول ۳ - گرهی که در وقت تابیدن ریسمان ابریشم و مانند آن بر آنها افتد.