دژمان

دژمان. [ دِ / دُ ] ( اِ مرکب ) افسوس و دریغ داشتن و حسرت. ( برهان ) ( آنندراج ). دژوان. || ( ص مرکب ) دژمنش. متأسف. اندوهگین:
چو شاهنشه زمانی بود دژمان
به خشم اندر خرد را برد فرمان.( ویس و رامین چ تهران ص 173 ).و رجوع به دژمنش شود.

(دُ ) (ص مر. ) متأسف، اندوهگین.

۱. اندوهگین، دلتنگ.
۲. خشمگین.

متأسف، اندوهگین.

💡 چو شاهنشه زمانی بود دژمان به خشم اندر خرد را برد فرمان