دست به آب

( دست به آب ) ( ~. بِ ) (اِمر. ) قضای حاجت، عمل دفع.

قضای حاجت، عمل دف

💡 دهان و دست به آب وفا کی می‌شوید که دم دمش می جان در دهان نمی‌آید

💡 شاخ چنار گویی حلوای عید زد کآلوده ماند دست به آب معصفرش

💡 به آب تیغ توان شست تا ز هستی دست به آب خضر تسلی شدن گرانجانی است

💡 جمعی که زیر تیغ فنا دست وپا زنند چون موج پشت دست به آب بقا زنند

💡 بگفت این و گرداند کشتی ز دست به آب اندرون کرد آن دیو پست

💡 زان نقش که آبروی برباید جست ما دست به آبروی شستیم نخست