لغت نامه دهخدا
دروغ پرداز. [ دُ پ َ ] ( نف مرکب ) دروغ پردازنده. پردازنده ٔدروغ. آراینده دروغ. آنکه دروغ دیگری را تزیین کندو راست جلوه دهد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). کاذب. ( ناظم الاطبا ). کسی که دروغ گوید. دروغ باف:
قلم به شرح محبت دروغ پرداز است
به بال شوق رقم گر ز نامه بر نپرد.ظهوری ( از آنندراج ).