درخت‌وار

💡 پس باد علم و آب علم از بهر نهال آدمی فرستاده‌اند که: «العلم حیوة القلوب و العمل کفارة الذنوب» اگر سینهٔ گرم داری، نسیم علم و حکمت درخت‌وار بکش. اگر جگر بریان داری از آب حیات عمل تشنه‌وار بچش. چون سلیمان بهار بر تخت عدل نشست که: «علمنا منطق الطیر» بهار، حیاتی است که باد تخت اوست که «و سخرنا له الریح». آمده است تا عدل در جهان بگستراند و ظلمی که کافر خزان، بر ساکنان باغ و بوستان رانده است، داد آن خوبرویان از آن زشت فعلان بستاند. از زمین و از درخت، پیش این سلیمان وقت، هر نباتی زبانی برون آورد به دعوی که من، گوهری دارم و میوه‌ای دارم و مغزی دارم و اینک زبان سنبل من گواه است. سلیمان بهار گفت که: هر دعوی را ترازویی است.

💡 آن پیرمرد با قامت بلند و استوار خود، در میان جمعیت ایستاده بود و ظاهری با وقار و درخت‌وار داشت که همه را به وجد می‌آورد.

💡 در ادبیات کلاسیک، شاعران اغلب از توصیف شخصیت‌های قهرمان به صورت درخت‌وار استفاده می‌کنند تا قدرت و ثبات آن‌ها را در برابر طوفان‌ها نشان دهند.

💡 تندیس‌های بزرگ در میدان شهر، با ساختاری استوار و درخت‌وار، نمادی از پایداری و تاریخ طولانی آن ملت برای بازدیدکنندگان محسوب می‌شوند.