دارالمرز

💡 از مجاذیب عاشقان و از قدمای صادق. اعراب وی را شیخ العجم نامند. دیوانش همه رباعی و رباعیاتش به لفظ پهلوی است. مزارش در دارالمرز مشهور و این رباعی از آن مغفور است:

💡 عراق و فارس تا سر حد کرمان ز دارالمرز گویم تا خراسان

💡 حبذا مرز و بوم دارالمرز که به خلد از شرف مقابل شد

💡 شاعر با استفاده از استعاره‌های پیچیده، فضای داستان را به نوعی دارالمرز میان واقعیت و خیال تبدیل کرد که خواننده را در حیرت فرو می‌برد.

💡 آن منطقه کوهستانی با موقعیت جغرافیایی بسیار خاص خود، همچون یک دارالمرز میان تمدن‌های مختلف، شاهد عبور و مرور اقوام و فرهنگ‌های بسیار متنوع بوده است.

💡 در این رمان فلسفی، نویسنده سعی دارد مرز میان مرگ و زندگی را به عنوان یک دارالمرز مبهم و پر از رازهای ناشناخته به تصویر بکشد.