معنی خوش رکاب

لغت نامه دهخدا

خوش رکاب. [ خوَش ْ / خُش ْ رِ ] ( ص مرکب ) اسب مطیع. اسب فرمانبردار و باتعلیم و رام. ( ناظم الاطباء ).

( ~. رِ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.

ویژگی مَرکبی که رام و تربیت شده و خوب سواری می دهد.

( صفت ) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.
اسب مطیع اسب فرمانبردار و با تعلیم و رام.

مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 جمن با تازه‌رویی هم قسم گشت صبا با خوش رکابی همعنان شد

💡 بترسید و گوشی برآواز داشت از آن خوش رکابی عنان بازداشت