خوش رکاب

مترادف‌ها

سوارکار ماهر، سوارکار خوب

لغت نامه دهخدا

خوش رکاب. [ خوَش ْ / خُش ْ رِ ] ( ص مرکب ) اسب مطیع. اسب فرمانبردار و باتعلیم و رام. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

( ~. رِ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.

فرهنگ عمید

ویژگی مَرکبی که رام و تربیت شده و خوب سواری می دهد.

فرهنگ فارسی

( صفت ) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.
اسب مطیع اسب فرمانبردار و با تعلیم و رام.

ویکی واژه

مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.

جمله سازی با خوش رکاب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 جمن با تازه‌رویی هم قسم گشت صبا با خوش رکابی همعنان شد

💡 بترسید و گوشی برآواز داشت از آن خوش رکابی عنان بازداشت

💡 در داستان‌های قدیمی و حماسی، قهرمانان خوش رکاب همیشه با شجاعت و مهارت تمام، در برابر دشمنان خود ایستادگی می‌کردند و پیروز می‌شدند.

💡 آن سوارکار خوش رکاب توانست با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته و کنترل دقیق اسب خود، در مسابقات بزرگ سال به مقام نخست برسد.

💡 بزرگان تاریخ از سواران خوش رکاب و جنگجویان ورزیده یاد کرده‌اند که در زمان‌های بحرانی، ستون اصلی امنیت و آرامش جامعه بودند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران