خوش رکاب
مترادفها
سوارکار ماهر، سوارکار خوب
لغت نامه دهخدا
خوش رکاب. [ خوَش ْ / خُش ْ رِ ] ( ص مرکب ) اسب مطیع. اسب فرمانبردار و باتعلیم و رام. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ معین
( ~. رِ ) [ فا - ع. ] (ص مر. ) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.
فرهنگ عمید
ویژگی مَرکبی که رام و تربیت شده و خوب سواری می دهد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.
اسب مطیع اسب فرمانبردار و با تعلیم و رام.
ویکی واژه
مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.
جمله سازی با خوش رکاب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 جمن با تازهرویی هم قسم گشت صبا با خوش رکابی همعنان شد
💡 بترسید و گوشی برآواز داشت از آن خوش رکابی عنان بازداشت
💡 در داستانهای قدیمی و حماسی، قهرمانان خوش رکاب همیشه با شجاعت و مهارت تمام، در برابر دشمنان خود ایستادگی میکردند و پیروز میشدند.
💡 آن سوارکار خوش رکاب توانست با استفاده از تکنیکهای پیشرفته و کنترل دقیق اسب خود، در مسابقات بزرگ سال به مقام نخست برسد.
💡 بزرگان تاریخ از سواران خوش رکاب و جنگجویان ورزیده یاد کردهاند که در زمانهای بحرانی، ستون اصلی امنیت و آرامش جامعه بودند.