خازه. [ زَ / زِ ] ( ص، اِ ) گِل سرشته و خمیر کرده را گویند. ( آنندراج ). سرشته و خمیر کرده گویند عموماً و گلابه و گلی که بر دیوارها مالند خصوصاً. ( برهان قاطع ) ( فرهنگ سروری ) ( غیاث اللغة ). گل سرشته به جهت دیوار و غیره و هر چیز سرشته و خمیر کرده. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ شعوری ج 1 ورق 378 ). طین لازب. چسبنده. لزج. خَضار. ( مهذب الاسماء ). گل سرشته که بتازیش حسیر ( ظ: خمیر ) خوانند. ( شرفنامه منیری ). گل پاکیزه خوشبوی. برچفسان سبز. غضاره. غضار:
لعل کرده رخ مزعفر خویش
بمئی همچو آب خازه من.سوزنی.گلش از آب رحمت خازه گردان
دلش از باد قربت تازه گردان.( از فرهنگ رشیدی ).یا رب اگر چه پیش از این بود مرا دل و جگر
خسته لعبت چگل بسته دلبر یمک
دست فشانده ام بر این، پای گشاده ام از آن
جسته ز هر دو دامگه چون گل خازه از پفک.خواجه امید ( از آنندراج ).
(زِ ) (اِ. ) ۱ - سرشته، خمیر کرده. ۲ - گِلی که مخصوص مالیدن به دیوار بود.
۱. سرشته، خمیرکرده.
۲. [قدیمی] گِلی که به دیوار می مالند.
( اسم ) ۱ - سرشته خمیر کرده. ۲ - گلی که بدیوار مالند.
سرشته، خمیر کرده.
گِلی که مخصوص مالیدن به دیوار بود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سرزمین آبخازها در جنگی که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ میلادی رخ داد از گرجستان جدا شد، و در سال ۱۹۹۹ رسماً اعلام خودمختاری کرد. این حرکت، آبخازستان را با تحریمهای بینالمللی مواجه کرد. نیروهای نظامی روسیه و گرجستان در سال ۲۰۰۸ بر سر دو منطقه جداییطلب آبخازستان و اوستیای جنوبی درگیری نظامی داشتند و تنشها میان دو کشور همچنان بالا است.
💡 آباص یکم شروع به باسازی شهرها و روستاها کرد، از جمله به عمران شهر قارص پرداخت، در آنجا کلیساهای متعدد ساخت و آن را پایتخت دوم کشور قرار داد. دوران سلطنت او دوران صلح و آرامش بود، و تنها عملیات نظامی که این پادشاه مجبور به انجام آن گردید لشکرکشیهایی بود که برای جنگ با پادشاه آبخازها کرد. آنان را شکست داد و آبخازیها مجبور به عقبنشینی تا رودخانه کورا شدند.
💡 آبازینها (روسی: Абазины) یک گروه قومی از شمال غربی قفقاز هستند و نزدیکترین گروه به آبخازها و چرکس ها هستند. آنها در ترکیه، مصر و در مناطق قرهچای و چرکس، سرزمین استاوروپول و قفقاز شمالی روسیه زندگی میکنند.
💡 در میانههای سده نهم هجری دولت عثمانی به آبخاز لشکر کشید و اراضی ساحلی آبخاز به ویژه سوخوم به پایگاه نظامی دولت عثمانی تبدیل شد. با ورود سپاهیان عثمانی، دین اسلام در میان آبخازها گسترش یافت، ولی مسیحیت نیز همچنان به حیات خود ادامه داد. آبخازها در سده دوازدهم هجری علیه دولت عثمانی دست به شورش زدند و لشکریان ترک را از دژ سوخوم بیرون راندند.