جوش بره. [ ب َ رَ / رِ ] ( اِ مرکب )نام آشی است مشهور که آنرا از خمیر به اندام مثلث ومربع طولانی ساخته، از گوشت و سبزی و مصالح پر کنند و در آب جوشانند و ماست و کشک بر بالای آن ریخته بخورند، و با جیم و بای فارسی ( چوش پره ) آمده است. جوشن بره. ( از برهان ). جوش بیره. ( غیاث اللغات ):
بر سر خوان چو بیابی قدح جوش بره
سیخ چوبین برخش زن که بود گل با خار.بسحاق اطعمه.
(بَ رَ یا رِ ) (اِمر. ) آشی است که آن را از خمیر گندم به شکل قطعات مثلث و مربع سازند و از گوشت و سبزی و مصالح دیگر پر کنند و در آب جوشانند و ماست و کشک بر آن ریخته صرف کنند.
( اسم ) آشی است که آنرا از خمیر گندم بشکل قطعات مثلث و مربع سازند و از گوشت و سبزی و مصالح دیگر پر کنند و در آب جوشانند و ماست و کشک بر آن ریخته صرف کنند.
آشی است که آن را از خمیر گندم به شکل قطعات مثلث و مربع سازند و از گوشت و سبزی و مصالح دیگر پر کنند و در آب جوشانند و ماست و کشک بر آن ریخته صرف کنند.
💡 زشوق جوش بره شب به بازار لب سنبوسه ها را می گزیدم
💡 هست اسرار محبت به دل جوش بره خوش بود معده اگر مخزن اسرار شود
💡 هر که با جوش بره قلیه تمنا دارد واقف سر نهان نیست که سودا دارد
💡 هست واقف ز سر سنبوسه هر که لبها ز جوش بره گزید
💡 آورد بهر جوش برهٔ او ران خود را به پای خود آهو
