رهین گشتن

رهین گشتن. [ رَ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) مرهون شدن. در گرو بودن. مدیون شدن:
ای به فضل تو امامان جهان گشته مقر
ای به شکر تو بزرگان جهان گشته رهین.فرخی.کدام کس که نه او را به طبع گشت رهی
کدام دل که نه او را به مهر گشت رهین.فرخی.گیتی او را بجان رهین گشتی
دولت او را بطوع رام شدی.مسعودسعد.قضا مساعد او و قدر مسخر او
یکی چو گشته رهین و یکی چو گشته اسیر.مسعودسعد.

مرهون شدن. در گرو بودن. مدیون شدن.

💡 در خم هر حلقهٔ زلفش رهین است آفتاب سایه سان پیش قد او بر زمین است آفتاب

💡 سید مخدوم رهین، نویسنده، سیاست‌مدار و وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ افغانستان است.

💡 می شد قرین جان و تن تا بارگاه ذوالمنن نی جان رهین ما و من نی تن اسیر خان و مان

💡 به عهد و توبه چرا چون فتیله می‌پیچی که عهد تو چو چراغی رهین هر نکباست

💡 در حضر با همنشینان در سفر با همرهان رفق سازد تا شدندش هم رهی و هم رهین

💡 نمانده کس که نه بامنت تو مانده رهین نمانده کس که نه در نعمت تو گشته غریق